Biografie Frans Petrij

 Geboren Hilversum 25-04-1955

 


Ik ben geboren als Frans-Lodewijk-Jan Petrij op 25 april 1955 te Hilversum. We woonde op de Elzenlaan 54 waar mijn vader een autoverhuurbedrijf had met een groot aantal volkswagentjes die de naam "Lucky Drive" droeg.  Een voor die tijd behoorlijk groot autoverhuurbedrijf. Ik ging in 1961 toen ik 6 was naar de Fabritiusschool om 5 klassen te doorlopen. Mijn vriendje van toen was Rudie van Veen die schuin tegenover me op Elzenlaan nummer 63 woonde en ook in de bewuste klas zat die op de klassefoto staat.  Op 27 juli 1961 werd mijn broertje Fred Petrij geboren. Fred werkt nu als Dr. in een groot ziekenhuis in Rotterdam, waar hij onderzoek verricht naar het  Rubinstein-Taybi syndroom. Omdat mijn vader een baan bij ESSO aangeboden kreeg verhuisden we 1967 naar Jutphaas een plaatsje onder de rook van Utrecht. Met het verhuurbedrijf ging het helaas niet meer zo goed dus dit was een uitgelezen kans voor mijn vader om de schouders er weer onder te zetten Het was een nieuw tankstation van ESSO met een service gedeelte erbij. Het toenmalige  RICK restaurant dat achter het tankstation lag trok veel klandizie en het tankstation liep als een trein. Het restaurant was zeer uniek en was het eerste drive-in restaurant in Nederland. Je kon het toen vinden langs de snelweg  Utrecht – Den-Haag.. Het restaurant en het tankstation zijn door brand verwoest.  Na een tijdje in een huurhuis gewoond te hebben in Jutphaas kochten mijn ouders een ander huis in Jutphaas aan de Marius Richterslaan. Ik maakte in Jutphaas mijn laatste klas van lagere-school af bij Chris Reizevoort op Dag Hammerskljold school en ging daarna naar de Land en Tuinbouwschool in Oud-Zuilen (Utrecht) voor een opleiding grondonderzoek. In 1971 bleek ook het Service station geen rendabele zaak meer te zijn, dus werd er weer naar een andere oplossing gezocht. Een kennis van mijn vader dhr. Bastiaans uit Limburg (Heerlen) bood hem een baan aan als bedrijfsleider over zijn twee service tankstations en vroeg tevens de gas inbouw voor auto's te willen exploiteren. Mijn vader vond dat wel een goed idee, dus de papieren werden getekend en de verhuiswagen ingepakt en er werd afgereisd naar Ubachsberg een plaatsje even boven Voerendaal. Ik moest dus nu voor Limlander gaan studeren, De Biologische school in Heerlen was de enige optie, want een land en tuinbouw school zoals in Utrecht konden we in de verre omtrek niet vinden. Verkeerde opleiding dus gekozen, shit..... maar goed je moet toch wat dus de opleiding met tegenzin afgemaakt en mijn diploma in 1974 gehaald.  In 1975 werd ik goedgekeurd voor militairendienst. Om wat van mijn diensttijd te maken ben TSer geworden (Technisch Specialist) en wel in de functie berging  zware wielvoertuigen. Mijn diensttijd was een leuke tijd maar na 6 en een half jaar had ik het wel gezien. Mijn vader werd pensioen gerechtigd en we verhuisden naar Geleen.  Ik zwierf in mijn diensttijd door heel Nederland, Havelte, Steenwijk, Tilburg, Keizersveer, Assen, Eindhoven, Arnhem enz enz. Ben zelfs bijna op uitzending naar Libanon geweest. Inmiddels had ik een vriendin met 3 kinderen gevonden. We woonde in een leuk maar klein huisje op de Nassaustraat in Deventer. In 1980 ben ik uit dienst gegaan en ben bij de Nederlandse spoorwegen in Amersfoort begonnen. Jaren lang heb ik daar in de verenafdeling gewerkt waar we bladveren voor het goederenmaterieel maakte.  Doordat er in die tijd weinig of geen personeel meer te krijgen was en ik vrij handig met computers kon omgaan vroegen ze mij of ik bij keuring en inspectie wilde gaan werken. Nou daar kon ik geen nee tegen zeggen. Ik heb bij K en I de automatisering en de administratie weer op poten gezet want het was een grote puinhoop. Helaas hadden ze bij mij op de afdeling veel werk en te weinig personeel die verstand van zaken had. Op een bepaald moment kreeg de (Loon) administratie er lucht van dat ik aardig overweg kon met een PC en werd er gevraagd of ik geen zin had om de  crediteuren te doen. Helaas kreeg ik na een tijdje in de gaten wat daar de reden van was. Het was niet zo rooskleurig met de werkplaats gesteld  als we met z'n allen dachten en de kans zat erin dat de werkplaats op een korte termijn zijn deuren zou sluiten. Dat was een hele klap. Na een jaar op de administratie werd het dan ook uiteindelijk glashelder dat het bedrijf dicht zou gaan en  eind 1999 ging de kogel door de kerk en werd de werkplaats gesloten. Ik was in middels 45 en had eigenlijk geen zin om de wereld werkeloos verder te gaan verkennen. Gelukkig had Frans-Jan ook dit keer weer een engeltje op zijn schouder en kreeg vrij snel een baan bij NedTrain in Utrecht bij het LBM (Landelijk Bureau Materieel) naderhand omgedoopt in het MBN  op de afdeling technische administratie (TA) waar ik nu al heel wat jaartjes mijn centjes verdien.  De start bij het LBM was het lood zwaar. Omdat ik eigenlijk te weinig van treintjes wist moest ik een hoop bijleren en moest omgeschoold worden. Inmiddels  gaat het goed met me en heb ik de slag te pakken, dat mag natuurlijk ook wel na ruim 15 jaar zwoegen in late en dagdiensten. Wat doet Frans-Jan nu precies bij het LBM zul je,je afvragen…  Ik maakte vroeger bij het MBN de materieelbeschikbaarheid voor NSR. Dat wil zeggen ik verzamelde alle gegevens over kapotte treinen die in heel Nederland stilstaan cq defect rondrijden. Al deze gegevens worden door mij op waarheid gecontroleerd,  waarna deze gegevens in een groot spreadsheet (Excel) verdwenen. Aan het eind van deze registratie kwamen uit dit rapport de gegevens waarop NS reizigers zijn materieel kan inzetten. Daarnaast probeerden we de treinen graffiti vrij te houden cq van graffiti te laten ontdoen, door ze bij de reinigingsbedrijven aan te bieden.  Ik zit de laatste periode ook in het graffiti verbeter team. Een team dat probeert het reinigen van de treinen zo effectief mogelijk aan te pakken en op die mannier de graffiti spuiters te ontmoedigen. In 2003 werd de technische administratie voor een gedeelte opgeheven en ook nu werd het duidelijk dat ik een andere baan moest gaan zoeken. Gelukkig kwam er een nieuw management en die besloot dat de TA toch behouden moest blijven. Mijn collega en ik werden omgeschoold tot dienstindeler, een beroep dat ik nog altijd uitoefen. Daarnaast maken we nog een aantal rapportages voor NS reizigers. Het LBM werd in 2009 omgeturnd tot (MBN). In 2009 ben ik na ruim 20 jaar huwelijk gescheiden van mijn ex en heb in 2010 een geweldige vrouw gevonden met 2 kinderen die beide inmiddels al de deur uit zijn. Ons huisje woont in Heino onder de rook van Zwolle. We hebben het er prima naar onze zin. Onze gezamenlijke hobby is fotograferen. Op Facebook kun je precies vinden waar we zoal mee bezig zijn. Mijn partner heet Gea en we zijn inmiddels al weer bijna 8 jaar bij elkaar. In oktober 2017 zijn we getrouwd.  Gea heeft een hobby fotostudio aan huis waar ze prachtige foto's maakt. Babyshoots, Portret fotografie enz. Inmiddels hebben we een kleinkind. Een lief meisje met de naam Vayèn.